Vakantie Baltische Staten 2018

Vervolgens zijn we naar de brouwerij van het lokale Pihtla bier gereden. Helaas konden we de brouwerij niet bezoeken, alleen het proeflokaaltje, omdat er één of andere beurs in Finland was waar iedereen naar toe was. Ook konden we daarom maar een paar van de bieren proeven. We zijn er dus ook niet zo lang geweest, nog wel wat bier gekocht voor thuis. We hadden gehoopt er ook te kunnen lunchen, maar dat was niet mogelijk. Onze volgende bestemming was om naar het noordwesten van het eiland te gaan. Naar de plaats Veere om te zien of daar geluncht kon worden. We besloten echter eerst om naar de uiterste punt van het eiland te rijden, Undva Nina. Echter was het een slechte onverharde weg en de auto werd er niet schoner van. Al het inmiddels afgeregende vuil was na een paar kilometer weer terug. Behalve een uitzicht over de zee en wat verlaten gebouwen en wachttorens van een vroegere radarpost van de Sovjet-Uniw was er bij Undva Nina niet veel te doen en te zien en zijn we weer terug gegaan via dezelfde weg. In Veere was helemaal niets, het was amper een dorp te noemen, laat staan dat er geluncht kon worden. Dat bleek nog lastig, uiteindelijk hebben we van pure ellende bij een supermarktje in Kihelkonna wat broodjes gekocht en wat drinken en eea op een bankje tegenover de supermarkt genuttigd. Vervolgens terug naar Kuressaare en daar bij de supermarkt inkopen gedaan voor de volgende dag. 's Avonds hebben we gegeten bij restaurant Saaremaa Veski, een in een windmolen gevestigd restaurant op slechts een paar minuten lopen van ons appartement.

De volgende dag eerst uitgeslapen en daarna ontbeten in het appartement. Vervolgens ingepakt en vertrokken richtin het vasteland van Estland. Onderweg echter nog een aantal plaatsen op Saaremaa bezocht, als eerste de niet ver van Kuressaare gelegen Kaali meteorietkrater. Zo'n 7500 jaar geleden sloeg hier een meteoriet in en vormde een krater met een doorsnede van 110 meter en een diepte van 22 meter. Daarnaast zijn er nog acht kleinere kraters gevormd. Op de lijst van grootste meteorietkraters op aarde staat deze bij Kaali op de achtste plaats.

Na de Kaali krater een bezoek gebracht aan de Estse versie van de Kinderdijk, bij het plaatsje Angla staan een vijftal molens, vier in lokale bouw en één naar Nederlands model. Eén van de lokale molens en de Nederlandse zijn te bezichtigen. Verder is er ook een molen die draait ... op een motor. De Nederlandse molen miste zijn wieken, die werden gerestaureerd. Na de bezichtiging van de 'Estse Kinderdijk' hebben we we het een paar kilometer verder gelegen kerkje van Karja bezocht. Deze zou beroemd zijn om zijn snijwerk en fresco's, maar eerlijk gezegd viel dat wel een beetje tegen. Veel snijwerk en fresco's waren er niet te zien. Onderweg naar de pont staat, net voor de dam naar Muhu, in Orissaare een eik midden op het lokale sportveld. Vroeger stond de eik naast het veld, maar toen het veld groter werd gemaakt stond de eik er midden op. De boom is beschermd en mag dus niet worden weggehaald en is nu dus een extra obstakel tijdens het voetballen. In 2015 heeft deze eik overigens de eerste prijs gekregen bij de boom van het jaar verkiezing.

Vervolgens naar de pont gereden en op de pont hebben we geluncht. Eenmaal weer terug op het Estse vaste land zijn we in 1 ruk doorgereden naar onze volgende overnachtingsplek Pärnu. We hadden een soort van hotel gevonden buiten de binnenstad, Sunrise Majutus. We hadden een enorme grote kamer met airco geboekt. We wilden het 's nachts wel eens wat koeler hebben. Het bleek een hotel met historie, gebouwd als meisjespension aan het begin van de 20e eeuw en tijdens de Koude Oorlog huisde hier de lokale afdeling van de KGB en werden van hieruit de radio uitzendingen vanuit het vrije westen gestoord. 's Avonds hebben we in Pärnu gegeten en tevens een deel van de binnenstad bekeken.

Omdat het hotel geen ontbijt verzorgd is Hilleke de volgende ochtend naar de supermarkt gegaan om inkopen voor het ontbijt te doen. Arjan heeft in de tussentijd alvast het één en ander ingepakt. Na het ontbijt de auto ingeladen en vertrokken. Onderweg gezocht naar een volgende overnachtingsplek, die zal weer in Letland zijn, Estland laten we weer achter ons. Uiteindelijk iets gevonden in Kadaga, net voor de hoofdstad Riga, daar wilden we namelijk niet overnachten en we wilden ook weer iets met een airco. Het heet Guesthouse Zimmerfrei en is gelegen in een bos. De rest van de dag niet veel meer gedaan dan hier zitten. Overigens bleek bij aankomst de kamer nog niet klaar omdat we pas drie kwartier voor aankomst hadden geboekt. De airco bleek echter van mindere kwaliteit, die had grote moeite enigszins koelte te brengen in de kamer, die overigens wel voorzien was van een groot bubbelbad. Er was wel een algemene keuken waar Hilleke 's avonds snel iets heeft klaargemaakt.

De volgende dag, woensdag 1 augustus, Arjans verjaardag, hebben we op het balkon genoten van een ontbijtje. Vervolgens de auto ingepakt en vertrokken richting Ventspils in het noordwesten van Letland. Langzamerhand gaan we richting Klaipėda in Litouwen vanwaar we vrijdagavond weer terugvaren naar Duitsland. Het navigatiesysteem stuurde ons dwars door Riga heen, dus dat kostte aardig wat tijd. Onderweg naar Ventspils verder gestopt om te lunchen in Kandava en om daar de oude brug te bekijken. In de buurt van Sabile zijn we gestopt om de Abavas waterval te bekijken, een populair uitje voor de lokale bevolking. In de loop van de middag kwamen we aan bij ons volgende verblijf, Villa Leonardo in Ventspils. Inderdaag een grote villa waar in een bijgebouw meerdere grote kamers zijn. 's Avonds Ventspils ingegaan om iets te gaan eten voor Arjans verjaardag, op de kaart van de stad stonden heel wat mes en vork tekentjes, maar in de praktijk viel dat behoorlijk tegen. Er zijn er maar een paar en het duurde even voor we een restaurant hadden gevonden waar plaats was. Het was een restaurant aan de haven met zicht op kranen en kolenoverslag aan de overkant van het water. Heerlijk gegeten.

Donderdag hebben we vanuit Ventspils een rondje door de noordwestelijke punt van Letland gemaakt. In het dorpje Mazirbe zijn we gestopt om te kijken of we het botenkerkhof konden vinden. Dat kostte wat moeite, maar is toch gelukt alhoewel we de restanten van slechts 2 boten hebben gezien. In de jaren 60 namelijk verbood het Sovjetleger de vissers van Mazirbe om nog langer te vissen en zijn hun boten de duinen in gesleept. De deels reeds vergane restanten daarvan zij nog te zien in het duingebied bij Mazirbe. Vanuit Mazirbe zijn we naar Kaap Kolka gereden, de meest noordwestelijke punt van Letland. Hier hebben we ook geluncht en over het strand gewandeld.

Via een andere route ziijn we teruggereden naar Ventspils alwaar we nog wat van de bloem kunstwerken hebben bekeken. Op diverse plaatsen in de stad vindt je mooie, van bloemen gemaakte kunstwerken. Ook zijn er verschillende, soms wat vreemd uitgedoste, koe kunstwerken in de stad te vinden.

Vrijdagochtend na ons laatste ontbijt in de Baltische Staten weer alles ingepakt en vanuit Ventspils langs de kust naar Klaipėda in Litouwen gereden. Onderweg daarheen eerst nog gestopt in onder andere in Jūrkalne waar de glintkust goed te zien zou moeten zijn. Bij een glintkust is er direct aan de kust een klif van zo'n 20 meter die is opgebouwd uit diverse lagen gesteente of zand. Heel goed was het overigens niet zichtbaar bij Jūrkalne. Vandaar doorgereden naar Liepāja waar we eerst hebben geluncht en vervolgens een korte wandeling door de stad hebben gemaakt. We hadden daar minder tijd voor dan in eerst instantie gepland omdat op meerdere plaatsen aan de weg van Ventspils tot aan de grens met Litouwen wordt gewerkt. Om 16:30 vertrokken we uit Liepaja en kwamen 2 uur later aan in Klaipėda.

In Klaipėda hebben we ook gegeten alvorens naar de haven te gaan om in te schepen. Ook in de haven liep het allemaal ook niet erg vlotjes en het aan boord rijden was ook een trage ongestructueerde bedoening. We moesten, net als de alle andere personenauto's naar het onderste dek op de boot en daar stonden de auto's maar een beetje kriskras door elkaar heen. We moesten ook een paar keer heen en weer steken, het ging erg langzaam allemaal. Op andre ferries verliep dit toch een stuk getructureerder en beter. Maar uiteindelijk stonden we geparkeerd en konden we de bagage 5 dekken omhoog sjouwen, de liften komen niet zo laag. Dus bezweet kwamen we bij de receptie aan om de cabinesleutel op te halen en vervolgens nog een dek omhoog naar onze hut. Spullen daar gelaten en vervolgens naar dek om van de afvaart te genieten. Om precies 10 uur vertrok de ferry uit Klaipėda voor zijn 20 uur durende tocht naar Kiel. Het was helemaal niet koud aan boord, heel de avond in korte broek buiten aan dek gezeten. Later in de bar nog wat gedronken en daarna naar bed.

Zaterdag bijna de hele dag op zee doorgebracht. Ook nu was het goed uit te houden aan dek met een korte broek. Dit in tegenstelling tot de heenreis toen we een lange broek en jas aan hadden aan dek. Rond 16:30 voeren we de haven van Kiel binnen en tegen vijf uur gingen we terug naar de auto. We moesten achteruit de helling op naar dek 2 omdat het zo'n volle boel was beneden in het ruim dat we niet konden draaien. Vanaf dek 2 konden we uiteraard wel vooruit naar dek 3 en de boot af, dat ging gelukkig er snel. Binnen 10 minuten reden we op de kade. Aan boord hadden we al een hotel gevonden en geboekt in Quickborn ten noorden van Hamburg omdat we niet nog de 600 km naar huis wilden afleggen. In het hotel hebben we ook gegeten en daarna nog gezellig met wat Duitsers op het terras gezeten.

De volgende ochtend na het ontbijt de laatste paar honder kilometer naar huis afgelegd waar we rond een uur of vier in de middag aankwamen. Het einde van een reis door drie fascininerende landen; Estland, Letland en Litouwen.