Vakantie Baltische Staten 2018

Maandag 9 juli zijn we in de ochtend vertrokken voor de 600 km lange autorit naar Kiel in Noord-Duitsland. Onderweg in Duitsland voor de lunch warm gegeten, want omdat de ferry om 21:00 vertrekt zouden we daar niet 's avonds niet veel tijd voor hebben. We hadden voor 's avons wel broodjes meegenomen. Rond kwart voor zes kwamen we in de Ostuferhafen in Kiel aan, na het inchecken moesten we nog een tijd wachten voor we aan boord van de Victoria Seaways van DFDS konden gaan. Eénmaal aan boord naar de hut en vervolgens naar dek om de afvaart te aanschouwen. Die was overigens drie kwartier eerder dan gepland, om 20:15 al. We voeren de haven van Kiel uit waarbij we al langzaam de zon onder zagen gaan en we de Oostzee op voeren. Voor de komende 20 uur zal de ferry ons huis zijn. Rond een uur of 10 naar de bar gegaan om wat te drinken en toen die sloot rond middernacht hebben we onze hut opgezocht.

De volgende ochtend rond een uur of 9 opgestaan, het was inmiddels al een uur later. De tijd van de Baltische Staten, daar is het een uur later dan in Nederland. Vervolgens naar het restaurant voor het ontbijt en de rest van de dag hoofdzakelijk aan dek doorgebracht en binnen om wat te drinken en te eten. Aan het eind van de middag kwam er weer land in zicht, Litouwen, en rond half zes legden we aan in de haven van Klaipėda, het duurde nog even voor we van de boot af konden, maar toen we er eenmaal af waren was het een minuut of 10 rijden naar het Memel hotel.

Na inchecken hebben we de bagage op de kamer gebracht en vervolgens zijn we de stad ingegaan om te gaan eten bij Restaurant Etno Dvaras waar ze traditionele Litouwse gerechten serveren. Na het eten hebben we nog wat door de oude stad gewandeld. Klaipėda is verder geen boeiende stad.

De eerste echte dag in Litouwen hebben we een bezoek gebracht aan de Koerse Schoorwal, een schiereiland direct voor de kust bij Klaipėda, het loopt door tot in Kaliningrad, het kleine stukje Rusland ten zuiden van Litouwen. Vanuit Klaipėda moet je met een ferry om er te komen. Het hele eiland, althans het Litouwse deel, is een natuurgebied en je moet met een auto ook 20 euro betalen om er in te mogen. Behalve het meest noordelijke deel vanaf de ferry, dat is nog gratis. Daar bij het informatiecentrum wat info verzameld en daarna de rest van het eiland bezocht.

Onze eerste korte stop was bij de Bearhead duinen met een zicht op een deel van het eiland en de stad Klaipėda. Daarna naar Juodkrantė gegaan waar we hebben geluncht. Toen we na de lunch een stukje gingen wandelen voelden we ineens druppels vallen, maar het viel mee, tot het ineens begon te storten en we moesten rennen naar de auto. Het duurde niet lang en vervolgens naar Nagliu Kupsten, de Dode duinen, gegaan waar een wandeling hebben gemaakt.

Na de wandeling naar bijna het einde van het Litouwse deel gereden, naar de plaats Nida, hier gewandeld en een amber museum bezocht. Langs de Baltische kust wordt namelijk veel amber gevonden. We hebben er 's avonds ook gegeten waarna we terug gereden zijn naar de ferry.

In Juodkrantė weer gestopt om de Heksenheuvel te bewandelen, hier staan 10-tallen houten beelden met figuren uit Litouwse sagen en sprookjes. Vrij lange wandeling en daarna door naar de ferry, helaas was de ferry van 21:20 net weg en moesten we wachten tot die van 10 uur.

Na twee nachten in Klaipėda zijn we uit die stad vertrokken en naar Kaunas gegaan, echter wel met een grote omweg. We zijn via de zogenaamde Kruisheuvel gereden. Deze heuvel ligt in de buurt van de stad Šiauliai. De heuvel kent een lange historie, voor het katholieke Litouwen vormt hij al van oudsher een magisch oord van het geloof. De heuvel is bedekt met duizenden kruizen in alle soorten en maten. Sinds de Litouwse opstand tegen de tsaren in 1831 is het aantal kruizen op de heuvel snel toegenomen. In de Sovjettijd is de heuvel diverse malen verwoest door de overheid. Echter de bevolking bouwde de heuvel vervolgens weer op.

Na het bezoek aan de de heuvel zijn we naar Kaunas gereden, waar we een caravan op de Kaunas City Camping hadden gehuurd voor 2 nachten. Het was niet veel bijzonders, wel groot, maar lang niet alle lampen werkten en in de keuken was maar een beperkte hoeveelheid keukenattributen aanwezig.

Vrijdag hebben we een tocht met de auto in de buurt van Kaunas gemaakt. Als eerste zijn we naar het Pažaislis klooster gereden, in de buurt van de stad en gelegen tussen de bossen en aan een meer. De bouw ervan duurde van 1667 tot 1730. De gebouwen zijn ontworpen door een Italiaanse architect en de kerk vormt het middelpunt vsn het complex en is van binnen rijk versierd met fresco's. Tijdens de sovjettijd functioneerde het klooster als een psychiatrische kliniek en een museum. Tegenwoordig is het weer een klooster.

De volgende stop tijdens ons rondje was in Birštonas, een klein kuurstadje waar we een wandeling gemaakt hebben. Tijdens de wandeling hebben we ook diverse regenbuitjes gehad. Dat stelde allemaal niet veel voor. Na Birštonas was Druskininkai de volgende halte. Ook dit is een kuurstadje waar we een wandeling hebben gemaakt. Het weer was weer opgeknapt en de zon scheen uitbundig. Erg mooi lag de blauw-witte Russisch orthodoxe "Vreugde-van-allen-die-bedroefd-zijn" kerk te schitteren in de zon. Vanuit Druskininkai terug gereden naar Kaunas waar we nog even door de stad hebben gewandeld en hebben gegeten.

Zaterdag 14 juli is Ciska van Eindhoven naar Vilnius gevlogen om ons een week te vergezellen. Ze zou om 12:55 aankomen in Vilnius maar had wat vertraging. Dus onderweg van Kaunas naar Vilnius hebben we een omweg gemaakt via Kernavė. Kernavė was al voor de jaartelling bewoond en daarom zijn er in de buurt van het plaatsje nog regelmatig opgravingen. We hebben er het interessante archeologisch museum bezocht en daarbij hoort ook een nagebouwd dorp. Leuk om even doorheen te wandelen en te zien hoe de bevolking hier in de middeleeuwen leefden.

Vanuit Kernavė zijn we naar het vliegveld van Vilnius gereden. Toen we daar aankwamen dachten we eerst dat het een treinstation was, zo klein was het gebouw. Maar het bleek toch het vliegveld te zijn. We hoefden maar even te wachten tot Ciska naar buiten kwam en vervolgens zijn we naar Trakai gereden. Trakai is beroemd om zijn idyllisch, op een eilandje in een meer, gelegen kasteel. We hebben een waterfiets gehuurd en daarmee zijn we om het kasteel gevaren. Op een gegeven moment begon het te regenen en hebben we onder een brug geschuild tot het wat droger was.

Na nog wat te hebben gedronken zijn we naar ons volgende appartement in Vilnius gereden, het Writers Apartment. Een ruim appartement met 2 slaapkamers, echter wel op de derde verdieping en geen lift. Van buiten ziet het geheel er wat armoedig uit, maar van binnen is het een van alle gemakken voorzien, modern en ruim appartement.

Zondag hebben we de hele dag in Vilnius, de hoofdstad van Litouwen, doorgebracht. De stad heeft een fraaie oude binnestad. Ons appartement is aan de rand van de oude stad dus we konden er makkelijk heen lopen. We hebben diverse kerken en pleinen bezocht. Ook hier weer een enkele bui gehad. Wel vreemd weer hier soms, het ene moment blauwe lucht, en snel daarna bewolkt en een flinke bui en korte tijd later schijnt de zon weer. Op divers plaatsen in de stad wat street-art bekeken. 's Avonds in de stad alvast uit eten gegaan voor Hillekes verjaardag de volgende dag.

Maandag 16 juli zijn we weer uit Vilnius vertrokken om naar onze volgende bestemming te rijden, Daugavpils in Letland. Onderweg daarheen zijn we nog een aantal maal gestopt. Als eerste in Palūšė gereden, daar hebben we de schattige houten St. Jozefskerk met zijn achthoekige klokkentoren bekeken. Palūšė vormt de toegangspoort tot het Aukštaitija Nationaal Park. Bij de Tourist Info, naast het kerkje in Palūšė hebben we wat informatie over het park gehaald en vervolgens hebben we een rondrit door het park gemaakt. Hierbij hadden we soms mooie uitzichten over de omgeving en hebben we onderweg ook de watermolen bij Ginučiai bezocht. Van de zes watermolens in het park is dit de enige met het originele mechaniek, tot 1968 heeft hij nog graan gemalen voor de bevolking. En nog steeds wordt hij zo af en toe nog gebruikt om graan te malen, alleen niet toen wij er waren. In het restaurant naast de watermolen hebben we ter ere van Hillekes verjaardag een overheerlijk stuk appeltaart gegeten.

Daarna zijn we naar Letland gereden, naar Daugavpils. Dit is na Riga de 2e stad van het land. In Daugavpils hadden we 4 nachten geboekt in een caravan op camping Chill & Grill. De camping hadden we snel gevonden, mooi gelegen in een bos aan een meer. Alleen was de caravan wel heel erg slecht, er waren geen messen, alhoewel die snel werden gebracht door de beheerder. Ook was er maar 1 handdoek voor ons 3-en. Verder zag de caravan er al oud en slecht onderhouden uit en het was er ook erg warm binnen. Dat houden we geen 4 nachten vol. Terwijl Ciska ging koken, wat ook niet eenvoudig was, want het aantal kookattributen was ook erg beperkt, heeft Arjan booking.com gebeld om zich te beklagen over de accomodatie en dat die zeker geen 60 euro per nacht zou mogen kosten. Uiteindelijk heeft booking.com de andere 3 nachten geannuleerd en zijn we op zoek gegaan naar een andere accomodatie in Daugavpils voor die nachten.

De volgende ochtend na het ontbijt onze spullen ingepakt en heeft Ciska zich in het klimbos naast de camping vermaakt. Terwijl we aan het inpakken waren kwam de eigenaar van de camping om te proberen ons te overreden niet te vertrekken. Hij bood ons nog een andere accomodatie aan, een houten chalet, maar die had slecht twee bedden. En omdat we al een andere accomodatie hadden geboekt zijn we daar verder niet op ingegaan. Enigszins teleurgesteld verliet de eigenaar het terrein weer. Voor de volgende drie nachten hadden we guesthouse Arsenal in de stad geboekt.

Vervolgens hebben we Daugavpils bekeken. Niet echt een bijzondere stad. In de 2e wereldoorlog is de stad voor een groot deel plat gebombardeerd en daarna weer opgebouwd. Dus een oud stadscentrum is er niet, wel is er nog de vesting even buiten de stad. Een tussen 1810 en 1833 gebouwde vesting met forten, citadel, kazernes, huizen, ondergrondse gangen en bastions. Maar ook daar is niet veel te beleven. In de vesting is wel het Mark Rothko kunstcentrum gelegen. Mark Rothko was een in 1903 in Daugavpils geboren, maar verder in de VS opgegroeide, kunstenaar. Een middagje is dan ook meer dan voldoende om Daugavpils te bekijken.

Na het bezoek aan de stad hebben we ons volgende appartement in Daugavpils opgezocht. In guesthouse Arsenal hadden we twee kamers hadden geboekt, één voor ons en één voor Ciska. Het guesthouse is helaas niet zo mooi gelegen in een bos en aan een meer zoals de camping, maar in een woonwijk in de stad, maar het zag er in ieder geval een stuk beter uit als de caravan op de camping, en nog goedkoper ook. Alleen was er geen echte keuken, we hadden wel een waterkoker en een magnetron, maar bv geen kookplaat en koelkast. Overigens was er wel een gemeenschappelijke keuken waar alle bewoners van het complex konden koken en daar was ook een wasmachine en een koelkast waar we onze etenswaren in konden doen.

Woensdag de 18e hebben we een rondje door Letgallen gereden zoals de streek tussen Daugavpils en Rēzekne heet. Een minder toeristisch gebied maar met schitterende landschappen waarin honderden meren zijn te vinden. Vanuit Daugavpils zijn we naar de overblijfselen van kasteel Dinaburga gereden. Van het kasteel is weinig over, maar er staat wel een miniatuurversie in een schaal 1:40 van hoe het oorspronkelijke kasteel er moet hebben uitgezien. Het kasteel lag hoog op een rots en vandaar heb je een mooi uitzicht over de omgeving en de Daugava rivier. Even verder zijn we gestopt bij de Vasergelišķu uitkijktoren. De weg daarheen was deels onverhard en voor de auto een eerste kennismaking met dergelijke wegen. Hij is er niet schoner van geworden en dat zou later deze vakantie nog wel erger worden. Vanaf de toren hadden we een mooi uitzicht over de omgeving en de rivier. De volgende stop was bij het heerlijk rustige Velnezersmeer, ook wel Duivelsmeer genoemd. Hilleke en Ciska hebben hier bosbessen geplukt en op een bankje hebben we genoten van de serene rust bij dit prachtige meer. In de weinig boeiende stad Krāslava hebben we geluncht en daarna zijn we naar Aglona zijn gereden. Deze stad is hoofdzakelijk bekend om zijn grote basiliek die jaarlijks op 15 augustus duizenden gelovigen trekt om deel te nemen aan missen en processies. Na nog wat korte stops in verder weinig interessante plaatsen zijn we in Rēzekne aangekomen waar we de kasteelruïne hebben bekeken. In Rēzekne hebben we vervolgens ook gegeten voordat we terug naar Daugavpils zijn gegaan.

De volgende dag hebben we een ander deel van Letgallen bekeken en zijn we vanuit Daugavpils naar Jēkabpils gereden. Het eerste deel was bijna hetzelfde als de terugweg een dag eerder en we zijn dan ook pas gestopt in Viļāni waar we de Sint-Michaël kloosterkerk hebben bekeken, een mooi witgekalkt kerkje die een kort bezoekje zeker waard is. En vervolgens hebben we in Varakļāni het slot Varakļāni Pils bekeken (het woord 'pils' betekent slot of kasteel) en door de bijliggende tuin gewandeld. Op de terugweg naar de auto vanuit het kasteel begon het opeens te plenzen en moesten we nog rennen om enigszins droog bij de auto te komen.

De stad Jekabpils hebben we uitgebreid bekeken, het was inmiddels weer prachtig weer geworden. Dat is wel bijzonder, je hebt mooi weer, opeens betrekt de lucht en begint het te plenzen en even later is het weer droog met een blauwe lucht. Zo ook later in Jekabpils, we zaten heerlijk op een terrasje, opeens betrekt de lucht en begint het te plenzen. Enkele minuten later was het weer droog, scheen de zon en was het weer heerlijk weer. Daarna zijn we terug gereden naar Daugavpils waar we in het appartement hebben gegeten.

Achteraf gezien hadden we beter geen vier dagen in Daugavpils moeten verblijven maar twee en vervolgens in Rēzekne moeten overnachten. Hadden we eventueel een nacht extra in Riga kunnen verblijven en had het vele kilometers rijden gescheeld.

De volgende dag redelijk op tijd opgestaan omdat we nog een lange weg te rijden hebben naar Riga vanwaar Ciska de volgende terugvliegt naar Nederland. En omdat ze ook iets van de hoofdstad van Letland wil zien willen we proberen om daar aan het begin van de middag te zijn. Rond 8:45 vertrokken we uit Daugavpils en 3,5 uur later en een 235 km verder waren we in Riga. Op het Raadhuisplein staan 2 fraaie gebouwen, het Huis van de Zwarthoofden en Museum van de Bezetting van Letland. Verder staat op een ander plein in de stad de over de wereld rondreizende VN-beren tentoonstelling United Buddy Bears. Ieder land dat bij de VN is aangesloten heeft door een kunstenaar een beer laten versieren en van ieder land staat er dus een beer. Overigens is de Nederlandse inzending wel de meest lelijke van allemaal, hier is duidelijk geen enkele aandacht aan besteedt terwijl de beer van andere landen er een stuk mooier uitziet. We hebben zo de hele middag door een schitterend maar ook warm Riga gewandendeld. 's Avond hebben we er ook gegeten alvorens we naar het hotel zijn gegaan wat op slechts een paar km van het vliegveld is gelegen.

Zaterdag ging om 5:15 de wekker omdat Ciska om 6 uur op het vliegveld moest zijn voor haar vlucht om ongeveer 7:30 terug naar Nederland. Omdat het maar een paar minuten rijden was van het hotel naar het vliegveld vertrokken we om 5:45, op het vliegveld aangekomen afscheid genomen van Ciska en zijn wij terug gegaan naar het hotel om nog wat te slapen. We hadden nog gevraagd of we ontbijt konden krijgen later, maar dat was niet mogelijk. Even na 9 uur zijn we uit het hotel vertrokken om het nieuwe deel van Riga te bekijken, gisteren hebben we de Oude Stad van Riga bekeken. We hebben echter wel eerst in de Oude Stad ontbeten. Vervolgens nog een paar dingen en de Oude Stad bekeken en daarna naar de Nieuwe Stad gelopen. Hier is de wijk met Jugenstil huizen het meest interessant en hier hebben we dan ook een groot deel van de ochtend doorgebracht met het bewonderen van de soms fraai en uitbundig versierde huizen.

Rond 3 uur zijn we uit Riga vertrokken en 2 uur later, met een stop onderweg voor lunch, waren we bij ons pension in Rāmuļi waar we werden verwelkomd door de eigenaren. We hadden een grote kamer op zolder, waar het wel erg warm was doordat de zon de hele dag op het dak staat de schijnen en de huidige temperaturen zijn niet normaal voor de Baltische staten dus airco is eigenlijk nergens aanwezig.

We zijn drie nachten in Rāmuļi gebleven en de twee hele dagen hebben we besteedt aan het bekijken van het Gauja Nationaal Park. Ons eerste bezoek was aan de stad Cēsis. Na wat te hebben gedronken hebben we deze mooie stad bekeken en een bezoek gebracht aan de ruïnes van het kasteel. Eén van de nog bestaande torens kun je beklimmen en omdat het binnen behoorlijk donker was kreeg je bij de ingang een lantaarn met een kaarsje mee. Heel veel licht gaf dat overigens niet, de zaklantaarn in de telefoon gaf een stuk meer licht. Daarna hebben we het landgoed Ungurmuiža bezocht. Een houten hoofdgebouw met fraaie gerestaureerde muurschilderingen. We hebben een korte wandeling door het park van het landgoed gemaakt. Daarna doorgereden naar Sigulda waar we hebben gegeten alvorens terug te keren naar ons pension.

De 2e dag hebben we ook besteedt aan het bezoeken van diverse dingen in het Gauja NP. Als eerste zijn we naar Āraiši gegaan om daar de waterburcht te bekijken. Deze herbouwde burcht stond ruim 1000 jaar geleden al hier en staat deels in het water van het nabijgelegen Āraišimeer. De hele burcht, inclusief de vloeren waarop alle huisjes staan, zijn gemaakt van dikke houten balken. Verder is daar ook nog een ruïne van een 14e eeuws kasteel waar we even doorheen gelopen zijn en waar niet veel meer van over is en een nagebouwde nederzetting uit de steentijd op het zogeheten Meisjes eiland. Niet ver bij de waterburcht vandaan staat een goed bewaard gebleven molen, gebouwd in Nederlandse stijl.

Vanaf de molen zijn we naar de Zwarte Rots gegaan, alhoewel hij meer rood dan zwart is. Hier hebben we een stukje gewandeld. Als laatste hebben we de stad Līgatne bezocht en een wandeling gemaakt langs de voormalige gebouwen van de papierfabriek die hier vroeger was gevestigd en een groot deel van het dorp besloeg inclusief huizen voor de werknemers, theater, ziekenhuis etc.

Na drie dagen in ons pension in Rāmuļi zijn we weer verder getrokken door de Baltische Staten, naar het derde en laatste van de drie landen, Estland. Onderweg nog een aantal maal gestopt, de eerste stop was bij een klein openluchtmuseum net over de grens in Estland, het openlucht museum in Mõniste. We waren de enige 2 bezoekers en kregen een privé rondleiding langs en in de gebouwen die in het museum staan. Het is een leuk en interresant museum, zeker een kort bezoekje waard als je in de buurt bent. In de plaats Rouge hebben we daarna geluncht. Toen we daar op het terras van een hotel zaten te lunchen zagen we in de verte een soort toren die op een vogelnest leek. Het bleek een uitkijktoren te zijn en na de lunch kwamen we er toch zo ongeveer langs en zijn we daar gestopt om vanaf de toren een blik op de omgeving te werpen. Volgens een reisgids was een Verijärve meer een erg mooi meer en zeker een bezoekje waard. We zijn er heen gereden, maar waren niet direct onder de indruk van het meer en zijn na een korte stop doorgereden naar Tartu.

In Tartu hadden we voor 2 overnachtingen een appartement geboekt. Het was in een blok huizen op de 3e verdieping en bij aankomst waarschuwde de eigenaar ons al dat het erg warm zou zijn in het appartement. Helaas was er geen lift en moesten we de spullen naar boven sjouwen. Het was inderdaad zeer warm in de kamer. We besloten dan ook om daar niet te eten maar naar de stad te gaan. Terug in het appartement was het daar nog steeds erg warm, en we hebben dan ook niet zo goed geslapen alhoewel het in de loop van de nacht wel iets afkoelde.

De volgende ochtend ook niet in het appartement ontbeten, daar wil je zo weinig mogelijk bewegen, maar we zijn weer naar de stad gelopen om daar ergens te ontbijten. Na het ontbijt hebben we Tartu bekeken. Alhoewel het de tweede stad van het land is, is de oude binnenstad niet heel erg groot en heb je die in een paar uur wel gezien. In de ochtend hadden we de eigenaar van het appartement al gevraagd of hij een ventilator kon regelen, hij zou het proberen, maar door de ongewone warmte hier zijn alle airco's en ventilatoren uitverkocht. Terwijl we door de stad liepen besloten we om de tweede nacht niet in het appartement door te brengen, maar ergens anders. We hebben we eigenaar gebeld en hij begreep het gelukkig wel.

Nadat we terug waren in het appartement hebben we de spullen ingepakt en in de auto gedaan en hebben we de hitte van Tartu achter ons gelaten. Net ten noorden van Tartu ligt Äksi waar het Ice Age Centre te vinden is, dat leek ons wel leuk om onderweg even te bezoeken. Het is een boeiend museum met veel informatie over de ijstijd en de impact daarvan op hoofdzakelijk Estland en de het noorden van Europa. Tegen sluitingstijd hebben we het museum verlaten en zijn we op zoek gegaan naar een volgende overnachtingsplaats. We wilden ergens overnachten aan het grote Peipsi meer wat op de grens van Estland en Rusland ligt. De plaats Mustvee zag er wat groter uit, maar daar bleek het enige hotel te zijn volgeboekt. We zijn nog wel naar Mustvee gereden om te zien of er wellicht iets anders was waar we konden overnachten. Uiteindelijk hebben we een hotel gevonden in Jõhvi. Ook hier was het warm, maar niet zo warm als in Tartu. Bij het hotel zit ook een restaurant waar we wat hebben gegeten. Van Jõhvi zelf hebben we verder niets gezien.

Na het ontbijt in het hotel hebben we Jõhvi weer verlaten om op weg te gaan naar de hoofdstad van Estland, Tallinn. Onderweg op een tweetal plaatsen gestopt, eerst bij een waterval, de Valaste waterval. Helaas viel er weinig water, hij stond helemaal droog. Er stond wel een informatiebord met een foto hoe de waterval er in betere tijden uit kan zien. Ook is er eind jaren 90 een uitzichtsplatform tegenover de waterval gebouwd voor beter zicht, maar deze bleek gesloten. Bij nadere inspectie bleek een deel ervan te zijn verdwenen, ingestort. De 2e stop was bij een authentiek vissersdorp met houten huizen met rieten daken, Altja. Hier hebben we wat gewandeld en bij het plaatselijke restaurantje ook geluncht. Daarna door naar Tallinn. We hadden twee nachten geboekt in een hotel net buiten de oude binnenstad. De eerste avond in de oude stad iets gegeten en daarna nog wat door de stad gewandeld.

Tallinn heeft een oude authentieke binnenstad. Ook van de vroegere middeleeuwse stadsmuur met zijn torens staat nog een gedeelte overeind, ook deels gerestaureerd. Vrijdag hebben we de hele dag, na het ontbijt door de stad gewandeld. Ook nu weer een warme dag, dus regelmatig gestopt om het uitgezwete vocht weer aan te vullen. Tallinn is een mooie stad, en heel leuk om door de soms smalle middeleeuwse straatjes te lopen. Het heeft echter niet de uitstraling van bijvoorbeeld Riga. Maar zeker de stadmuur is hier de moeite waard om te bekijken, vanuit het Kiek in de Kök museum (Kijk in de keuken) is het mogelijk om over een deel van de muur te wandelen. Er is zelfs een restaurentje waar iedereen naast elkaar zit met om de 2 plaatsen een klein tafeltje. Hier hebben we geluncht.

De volgende dag voordat we Tallinn verlieten hebben we nog de Tallinn tunnels bezocht. Dit zijn tunnels die aan het einde van de 17e eeuw in de verdedigingswerken zijn aangelegd en nu een toeristische attractie zijn. De tunnels zijn ook gebruikt door daklozen en punkers. In de 2e wereldoorlog deden ze ook dienst als schuilkelder.

Na het bezoek zaterdag aan de tunnels zijn we vertrokken. Terug bij het auto om weg te gaan bleek er een bon onder de voorruit te zitten. Het hotel had onze parkeerplaats al afgemeld toen we uitcheckten terwijl de dame de vorige dag had gezegd dat het geldig was tot middernacht. Het hotel zou het verder regelen. We hebben er ook niets meer van gehoord. Onze volgende bestemming, Kuressaare ligt op het eiland Saaremaa. Met een ferry vaar je vanaf Virtsu naar Kuivastu op het eilandje Muhu dat vervolgens weer middels een dam verbonden is met het veel grotere eiland Saaremaa. Tickets voor de ferry hadden we onderweg online geregeld. Net voor de ferry in Virtsu hebben we langs de weg bij een klein tentje geluncht. Daarna in een halfuurtje overgestoken naar Muhu en door naar ons volgende appartement in Kuressaare. De eerste avond hebben we in het appartement gegeten.

Zondag hebben we een deel van het eiland Saaremaa bekeken. 's Ochtends hebben we eerst het kasteel van Kuressaare bezocht. Dit is een in de 14e eeuw gebouwd bisschoppelijk kasteel en er is nu een museum in gevestigd dat een beeld geeft van de historie van het eiland Saaremaa en ook deels van Estland. Veel aandacht is besteed aan de oorlog en de tijd dat Estland deel uit maakte van de Sovjet Unie.

Vervolgens zijn we naar de brouwerij van het lokale Pihtla bier gereden. Helaas konden we de brouwerij niet bezoeken, alleen het proeflokaaltje, omdat er één of andere beurs in Finland was waar iedereen naar toe was. Ook konden we daarom maar een paar van de bieren proeven. We zijn er dus ook niet zo lang geweest, nog wel wat bier gekocht voor thuis. We hadden gehoopt er ook te kunnen lunchen, maar dat was niet mogelijk. Onze volgende bestemming was om naar het noordwesten van het eiland te gaan. Naar de plaats Veere om te zien of daar geluncht kon worden. We besloten echter eerst om naar de uiterste punt van het eiland te rijden, Undva Nina. Echter was het een slechte onverharde weg en de auto werd er niet schoner van. Al het inmiddels afgeregende vuil was na een paar kilometer weer terug. Behalve een uitzicht over de zee en wat verlaten gebouwen en wachttorens van een vroegere radarpost van de Sovjet-Uniw was er bij Undva Nina niet veel te doen en te zien en zijn we weer terug gegaan via dezelfde weg. In Veere was helemaal niets, het was amper een dorp te noemen, laat staan dat er geluncht kon worden. Dat bleek nog lastig, uiteindelijk hebben we van pure ellende bij een supermarktje in Kihelkonna wat broodjes gekocht en wat drinken en eea op een bankje tegenover de supermarkt genuttigd. Vervolgens terug naar Kuressaare en daar bij de supermarkt inkopen gedaan voor de volgende dag. 's Avonds hebben we gegeten bij restaurant Saaremaa Veski, een in een windmolen gevestigd restaurant op slechts een paar minuten lopen van ons appartement.

De volgende dag eerst uitgeslapen en daarna ontbeten in het appartement. Vervolgens ingepakt en vertrokken richtin het vasteland van Estland. Onderweg echter nog een aantal plaatsen op Saaremaa bezocht, als eerste de niet ver van Kuressaare gelegen Kaali meteorietkrater. Zo'n 7500 jaar geleden sloeg hier een meteoriet in en vormde een krater met een doorsnede van 110 meter en een diepte van 22 meter. Daarnaast zijn er nog acht kleinere kraters gevormd. Op de lijst van grootste meteorietkraters op aarde staat deze bij Kaali op de achtste plaats.

Na de Kaali krater een bezoek gebracht aan de Estse versie van de Kinderdijk, bij het plaatsje Angla staan een vijftal molens, vier in lokale bouw en één naar Nederlands model. Eén van de lokale molens en de Nederlandse zijn te bezichtigen. Verder is er ook een molen die draait ... op een motor. De Nederlandse molen miste zijn wieken, die werden gerestaureerd. Na de bezichtiging van de 'Estse Kinderdijk' hebben we we het een paar kilometer verder gelegen kerkje van Karja bezocht. Deze zou beroemd zijn om zijn snijwerk en fresco's, maar eerlijk gezegd viel dat wel een beetje tegen. Veel snijwerk en fresco's waren er niet te zien. Onderweg naar de pont staat, net voor de dam naar Muhu, in Orissaare een eik midden op het lokale sportveld. Vroeger stond de eik naast het veld, maar toen het veld groter werd gemaakt stond de eik er midden op. De boom is beschermd en mag dus niet worden weggehaald en is nu dus een extra obstakel tijdens het voetballen. In 2015 heeft deze eik overigens de eerste prijs gekregen bij de boom van het jaar verkiezing.

Vervolgens naar de pont gereden en op de pont hebben we geluncht. Eenmaal weer terug op het Estse vaste land zijn we in 1 ruk doorgereden naar onze volgende overnachtingsplek Pärnu. We hadden een soort van hotel gevonden buiten de binnenstad, Sunrise Majutus. We hadden een enorme grote kamer met airco geboekt. We wilden het 's nachts wel eens wat koeler hebben. Het bleek een hotel met historie, gebouwd als meisjespension aan het begin van de 20e eeuw en tijdens de Koude Oorlog huisde hier de lokale afdeling van de KGB en werden van hieruit de radio uitzendingen vanuit het vrije westen gestoord. 's Avonds hebben we in Pärnu gegeten en tevens een deel van de binnenstad bekeken.

Omdat het hotel geen ontbijt verzorgd is Hilleke de volgende ochtend naar de supermarkt gegaan om inkopen voor het ontbijt te doen. Arjan heeft in de tussentijd alvast het één en ander ingepakt. Na het ontbijt de auto ingeladen en vertrokken. Onderweg gezocht naar een volgende overnachtingsplek, die zal weer in Letland zijn, Estland laten we weer achter ons. Uiteindelijk iets gevonden in Kadaga, net voor de hoofdstad Riga, daar wilden we namelijk niet overnachten en we wilden ook weer iets met een airco. Het heet Guesthouse Zimmerfrei en is gelegen in een bos. De rest van de dag niet veel meer gedaan dan hier zitten. Overigens bleek bij aankomst de kamer nog niet klaar omdat we pas drie kwartier voor aankomst hadden geboekt. De airco bleek echter van mindere kwaliteit, die had grote moeite enigszins koelte te brengen in de kamer, die overigens wel voorzien was van een groot bubbelbad. Er was wel een algemene keuken waar Hilleke 's avonds snel iets heeft klaargemaakt.

De volgende dag, woensdag 1 augustus, Arjans verjaardag, hebben we op het balkon genoten van een ontbijtje. Vervolgens de auto ingepakt en vertrokken richting Ventspils in het noordwesten van Letland. Langzamerhand gaan we richting Klaipėda in Litouwen vanwaar we vrijdagavond weer terugvaren naar Duitsland. Het navigatiesysteem stuurde ons dwars door Riga heen, dus dat kostte aardig wat tijd. Onderweg naar Ventspils verder gestopt om te lunchen in Kandava en om daar de oude brug te bekijken. In de buurt van Sabile zijn we gestopt om de Abavas waterval te bekijken, een populair uitje voor de lokale bevolking. In de loop van de middag kwamen we aan bij ons volgende verblijf, Villa Leonardo in Ventspils. Inderdaag een grote villa waar in een bijgebouw meerdere grote kamers zijn. 's Avonds Ventspils ingegaan om iets te gaan eten voor Arjans verjaardag, op de kaart van de stad stonden heel wat mes en vork tekentjes, maar in de praktijk viel dat behoorlijk tegen. Er zijn er maar een paar en het duurde even voor we een restaurant hadden gevonden waar plaats was. Het was een restaurant aan de haven met zicht op kranen en kolenoverslag aan de overkant van het water. Heerlijk gegeten.

Donderdag hebben we vanuit Ventspils een rondje door de noordwestelijke punt van Letland gemaakt. In het dorpje Mazirbe zijn we gestopt om te kijken of we het botenkerkhof konden vinden. Dat kostte wat moeite, maar is toch gelukt alhoewel we de restanten van slechts 2 boten hebben gezien. In de jaren 60 namelijk verbood het Sovjetleger de vissers van Mazirbe om nog langer te vissen en zijn hun boten de duinen in gesleept. De deels reeds vergane restanten daarvan zij nog te zien in het duingebied bij Mazirbe. Vanuit Mazirbe zijn we naar Kaap Kolka gereden, de meest noordwestelijke punt van Letland. Hier hebben we ook geluncht en over het strand gewandeld.

Via een andere route ziijn we teruggereden naar Ventspils alwaar we nog wat van de bloem kunstwerken hebben bekeken. Op diverse plaatsen in de stad vindt je mooie, van bloemen gemaakte kunstwerken. Ook zijn er verschillende, soms wat vreemd uitgedoste, koe kunstwerken in de stad te vinden.

Vrijdagochtend na ons laatste ontbijt in de Baltische Staten weer alles ingepakt en vanuit Ventspils langs de kust naar Klaipėda in Litouwen gereden. Onderweg daarheen eerst nog gestopt in onder andere in Jūrkalne waar de glintkust goed te zien zou moeten zijn. Bij een glintkust is er direct aan de kust een klif van zo'n 20 meter die is opgebouwd uit diverse lagen gesteente of zand. Heel goed was het overigens niet zichtbaar bij Jūrkalne. Vandaar doorgereden naar Liepāja waar we eerst hebben geluncht en vervolgens een korte wandeling door de stad hebben gemaakt. We hadden daar minder tijd voor dan in eerst instantie gepland omdat op meerdere plaatsen aan de weg van Ventspils tot aan de grens met Litouwen wordt gewerkt. Om 16:30 vertrokken we uit Liepaja en kwamen 2 uur later aan in Klaipėda.

In Klaipėda hebben we ook gegeten alvorens naar de haven te gaan om in te schepen. Ook in de haven liep het allemaal ook niet erg vlotjes en het aan boord rijden was ook een trage ongestructueerde bedoening. We moesten, net als de alle andere personenauto's naar het onderste dek op de boot en daar stonden de auto's maar een beetje kriskras door elkaar heen. We moesten ook een paar keer heen en weer steken, het ging erg langzaam allemaal. Op andre ferries verliep dit toch een stuk getructureerder en beter. Maar uiteindelijk stonden we geparkeerd en konden we de bagage 5 dekken omhoog sjouwen, de liften komen niet zo laag. Dus bezweet kwamen we bij de receptie aan om de cabinesleutel op te halen en vervolgens nog een dek omhoog naar onze hut. Spullen daar gelaten en vervolgens naar dek om van de afvaart te genieten. Om precies 10 uur vertrok de ferry uit Klaipėda voor zijn 20 uur durende tocht naar Kiel. Het was helemaal niet koud aan boord, heel de avond in korte broek buiten aan dek gezeten. Later in de bar nog wat gedronken en daarna naar bed.

Zaterdag bijna de hele dag op zee doorgebracht. Ook nu was het goed uit te houden aan dek met een korte broek. Dit in tegenstelling tot de heenreis toen we een lange broek en jas aan hadden aan dek. Rond 16:30 voeren we de haven van Kiel binnen en tegen vijf uur gingen we terug naar de auto. We moesten achteruit de helling op naar dek 2 omdat het zo'n volle boel was beneden in het ruim dat we niet konden draaien. Vanaf dek 2 konden we uiteraard wel vooruit naar dek 3 en de boot af, dat ging gelukkig er snel. Binnen 10 minuten reden we op de kade. Aan boord hadden we al een hotel gevonden en geboekt in Quickborn ten noorden van Hamburg omdat we niet nog de 600 km naar huis wilden afleggen. In het hotel hebben we ook gegeten en daarna nog gezellig met wat Duitsers op het terras gezeten.

De volgende ochtend na het ontbijt de laatste paar honder kilometer naar huis afgelegd waar we rond een uur of vier in de middag aankwamen. Het einde van een reis door drie fascininerende landen; Estland, Letland en Litouwen.